กว่าจะได้กินก๋วยเตี๋ยว

สวัสดีครับผมวันนี้จะมาเล่าเรื่องก๋วยเตี๋ยวที่แบบว่ากว่าจะได้มากินนี่หลายอาทิตย์เหลือเกินจะไม่ขอเล่ายาวจะเล่าๆสั้นก็พอ คือก่อนอื่นต้องบอกก่อนเลยว่าที่บอกว่าหลายอาทิตย์เนี่ยเพราะว่าครูลูกน้ำกลับมาแค่วันศุกร์ และ เสาร์ซึ่งจะได้มาเจอกันเนี่ยรอเป็นอาทิตย์ อาทิตย์ละวันบ้างสองวันบ้างน่าคิดถึงจริงๆ  อ่ะเข้าเรื่องไอ้ร้านก๋วยเตี๋ยวเนี่ยมันอยู่เลียบคลอง เลยสะพานชมพูไปมันจะเป็นเพลิงแบบขายก๋วยเตี๋ยวลมเย็นๆ บรรยากาศดีไม่ร้อนมีลมพัดตลอดก็คืออยากไปกินตั้งแต่สองอาทิตย์ที่แล้วละ คือละแบบออกไปกินนี่ก็แบบแดดร้อนๆ ไปทีร้านปิดอีกละ อ่ะไม่เป็นไรไว้มาใหม่ ก็รอมาอีกอาทิตย์นึง ไปช่วงเช้าๆวันนั้นร้านแม่งก็ยังไม่เปิด อ่ะไม่เป็นไรก็ไปกินอย่างอื่นกันแทน และด้วยความอยากกินก็ไปต่อตอนเย็น ร้านก็ปิดไปละคืออะไรมันจะขนาดนั้นคนจะกินก็ไม่ได้กินซักที ก็ต้องไปหากินร้านอื่นตตามระเบียบ พอมาถึงอาทิตย์นี้ก็ไปเสี่ยงอีกรอบสุดท้ายก็สำเร็จร้านเปิดได้กินสมใจอยาก … 

 

ไอ้ส่วนตัวผมอะกินเกาเหลาเพราะว่าชอบกินข้าวไงคือเน้นอิ่มเน้นปริมาณไว้ก่อน แต่ไม่ได้ถ่ายของลุกน้ำไว้หรอกขอโทษที T_T ลูกน้ำก็กินก๋วยเตี๋ยวแหละเอาจริงๆแล้วที่อยากบันทึกไว้นี่เป็นข้าวมื้อแรกที่กินตอนที่เราได้คบกันเลยนะเนี่ยแหม่น่าดีใจจัง 5555ละผมก็มีรูปมาฝากด้วยน่ารักไหม

 

 

ขอบคุณครับ